MR2 ZZW30 (1999-2007)

Posted by on Mar 16, 2014 in Modele MR2 | 0 comments

Toyota-Mr2-Roadster

Trzecia generacja (W30; 1999-2007)


Trzecia generacja MR2 miała trzy różne nazwy w zależności od kraju: Toyota MR-S w Japonii, Toyota MR2 Spyder w USA i MR2 Roadster w Europie. Biorąc pod uwagę, że MR2 była na rynku już od dekady, najnowsza MR2 miała całkowicie inne podejście niż odchodzący model SW20. Nowa MR2 była częścią Projektu Genesis Toyoty, planu by przyciągnąć młodszych klientów aby zwiększyć sprzedaż w USA. Najbardziej zauważalną zmianą było odejście od modelu „twardy/otwarty dach” na rzecz prawdziwego miękkiego dachu kojarzonego z kabrioletami, stąd dodatek „Spyder” w nazwie.

Wielu twierdzi, że samochód został zainspirowany przez Porsche Boxter wypuszczonym na rynek w 1996 roku, z powodu zbliżonego wyglądu. Pierwszy prototyp MR-S jednakże został pokazany już w 1997 roku na Tokyo Motor Show, gdzie miał nieco bardziej zaokrąglony i sztywny wygląd niż aktualnie produkowany model, który zawierał dodatkowe krzywizny dla bardziej aerodynamicznego i przyciągającego efektu. Główny inżynier MR2 Spyder, Harunori Shiratori powiedział „Po pierwsze, chcieliśmy prawdziwego zadowolenia kierowcy, łączącego dobry ruch, małą inercję i lekkość. Potem duży rozstaw osi dla większej stabilności i świeżego wyglądu; silnik umieszczony przed tylną osią daje doskonałe prowadzenie i skręcanie bez ciężaru silnika z przodu; struktura nadwozia tak prosta jak to możliwe pozwala na łatwe dostosowanie i niski koszt dla klienta”.

Silniki
Jedynym silnikiem oferowanym w ZZW30 jest całkowicie aluminiowy 1ZZ-FED, czterocylindrowy rzędowy o pojemności 1794cm3. Jak poprzednicy, silnik używa podwójnych wałków rozrządu i 16 zaworów, po 4 na każdy cylinder. Ustawienia wałka dolotowego są dostosowywane przez system VVT-i, przedstawionego wcześniej w samochodach MR2 w 1998 roku. Inaczej niż poprzednicy jednak silnik był montowany „odwrotnie”, z kolektorem wydechowym w kierunku tyłu zamiast przodu pojazdu. Moc maksymalna 140KM (104kw) była dużo niższa niż w poprzednim modelu, ale dzięki lekkości samochód wciąż poruszał się dość zwinnie, przyspieszając od 0 do 100km/h od 6.8 do 8.7 sekund w zależności od wybranej skrzyni biegów, gdzie sekwencyjna manualna skrzynia nie była w stanie przyspieszać i zmieniać biegów tak dobrze jak używana wraz ze sprzęgłem skrzynia manualna. Masa netto wynosi w modelach z manualną skrzynią biegów 996kg.

Oprócz manualnej 5-biegowej skrzyni biegów od 2002 roku oferowana była również skrzynia manualna 6-biegowa oraz 6-biegowa sekwencyjna manualna (SMT). SMT było standardem na rynku australijskim, jednakże klimatyzacja była już opcjonalna. Po 2003 roku 6-biegowy SMT był opcją. SMT nie miało tradycyjnego układu biegów w formie „H” oraz sprzęgła. Kierowca zmieniał biegi popychając dźwignię zmiany biegów w przód lub w tył, lub naciskając przyciski w kierownicy. Sprzęgło włączało się automatycznie, i rozłączało podczas postoju. Tempomat był standardem przy skrzyni automatycznej i nie był oferowany w modelach z manualną skrzynią biegów.
MR2 Spyder był również odróżniany od konkurencyjnych produktów (Hondy S2000, Mazdy MX-5 i Porsche Boxter) poprzez standardową podgrzewaną szklaną tylną szybę.. W chwili debiutu większość kabrioletów nadal używała plastiku w tylnym oknie. Twardy dach był ponadto oferowany w Japonii i Europie, ale był drogi.

Początkowa konfiguracja i zmiany w poszczególnych latach:
MR-S wprowadzono do sprzedaży na rynku Japońskim w październiku 1999 roku w trzech wersjach wyposażenia – „B”, Standard” i „S”. Wersja „S” posiadała m. in. elektrycznie otwieranie boczne szyby, elektryczne zamki, radio AM/FM/CD, materiałową tapicerkę, pochylane oparcia siedzeń oraz aluminiowe felgi.
W marcu 2000r samochód wprowadzono na rynek amerykański i europejski w jednej wersji wyposażenia tożsamej z japońską wersją „S”.

2002
– 5-biegowa skrzynia SMT
– wprowadzenie MR2 Spyder na rynek australijski wyłącznie ze skrzynią SMT

2003
– nowe kolory nadwozia
– nowy przedni i tylny zderzak, seryjne przednie światła przeciwmgielne, elektryczna antena i lakierowane boczne wloty powietrza
– z tyłu 16-calowe felgi
– nowe siedzenia, drobne zmiany w rozmieszczeniu wskaźników i wnętrzu
– 6-biegowy SMT i szybsza zmiana biegów
– nowe sprężyny, amortyzatory i większe wzmocnienia pod karoserią

2004
– Torsen (helikalna) szpera dostępna jako opcja (skrzynia C65-01B)
– wzmocnienie ramy w celu zwiększenia bezpieczeństwa zwiększające masę własną o 10kg
– wysokość zmniejszona o około 2,5cm na wszystkich rynkach

2005
– zmieniarka na 6 płyt w desce rozdzielczej jako standard
– ostatni rok sprzedaży w USA

2007
– ostatni rok sprzedaży
– specjalne edycje „V-Edition” i „TF300” sprzedawane wyłącznie w Wielkiej Brytanii
Osiągi i prowadzenie
Reakcje na nowy model były mieszane – jedni polubili całkiem nową stylistykę, inni chcieli kontynuacji w stylu dwóch poprzednich wersji. Wszyscy zgadzali się, że ZZW30 ma niemal idealne prowadzenie. ZZW30 jest uważany za najlepiej prowadzący się samochód zarówno na granicy przyczepności, jak i w kontekście kontrolowalności. Na przykład Tiff Needell, doświadczony kierowca wyścigowy i były prowadzący Top Gear BBC wychwalał prowadzenie ZZW30. Choć niektórzy narzekają na brak mocy, wielu właścicieli zdecydowało się wymienić silnik 1ZZ-FE na 2ZZ-GE o mocy 192KM (141kw) z Celicy USDM, Toyota Corolla XRS USDM, AUDM Toyota Celica SX i ZR, AUDM Toyota Corolla Sportivo, EDM Toyota Corolla RunX i Lotus Elise.

Koniec Spyder’a
W licpu 2004 roku Toyota oznajmiła koniec sprzedaży MR2 (oraz Celicy) na rynku USA pod koniec 2005 roku z uwagi na rosnącą konkurencję i malejącą sprzedaż. Sprzedano 7233 w roku debiutu, która to liczba spadła do 901 w 2005 roku, dając w sumie 27 941 w latach produkcji w USA. Model z 2005 roku był ostatnim na rynku amerykańskim, był jednak oferowany do 2007 roku na rynkach japońskim, europejskim i meksykańskim. Produkcja zakończyła się ostatecznie w lipcu 2007 roku.
Edycje specjalne
Jako pożegnanie dla MR2 Toyota wyprodukowała 1000 sztuk limitowanej edcji V-Edition na rynek japoński i angielski. Są rozpoznawalne po innym kolorze felg, tytanowe wstawki wnętrza, drobne zmiany karoserii, inne wykończenie kierownicy oraz szperę helikalną.
Dodatkowo Wielka Brytania otrzymała 300 sztuk specjalnie numerowanej serii TF300. Specjalny 182-konny (136kw) pakiet TTE Turbo był dostępny jako opcja instalowana w salonie. Można go było również zamontować w samochodach klientów.

 

Podziękowania za tłumaczenia dla:
gzoom

Post a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *